ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ A

ATTAC ΕΛΛΑΔΑ
Μαυροματαίων 2α
10682 Αθήνα
Τηλ:8219855 Fax:8228869 attac@attac-hellas.org

APXIKH ΣEΛIΔA TOY SITE (www.attac-hellas.org)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΕΓΓΡΑΦΗ ΕΔΩ

TA NEA MAΣ...

NEA TOY ATTAC

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ
ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
(Press releases)


KOKKOΣ AMMOY
TO ΔΕΛΤΙO TOY ATTAC

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΔIANOMHΣ TOY KOKKOY



ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ-ΜΕΛΕΤΕΣ

NEA KEIMENA

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΥΡΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΗ

 

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ -ΑΡΘΡΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ATTAC

ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ & ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΦΟΡΟΥΜ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΟΡΟΥΜ

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
ΠAΛAIΣTINIAKO

TA NEA ΣAΣ...

ΓΡΑΨΤΕ ΜΑΣ
attac@attac-hellas.org


ΔΙΑΒΑΣΤΕ / ΣΤΕΙΛΤΕ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ FORUM ATTAC-HELLAS

ΛΑΒΕΤΕ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΔΕΛΤΙΑ ΜΑΣ
ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ KOKKOY

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΕΓΓΡΑΦΗ ΕΔΩ

 

 GATS GR1

 

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ

Η ανώτατη εκπαίδευση δεν είναι εμπόρευμα

Παρέμβαση του Daniel MONTEUX, ATTAC-Γαλλίας

Δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΠΟΧΗ της 30 Μαρτίου

Original στα γαλλικά:

 http://www.ntua.gr/dep/posdep/BOLOGNA/Anti-Convention_Program.html

 

Δημόσιες Υπηρεσίες και ιδιωτικοποίηση

Μία εισήγηση στο θέμα με βάση μία ιστορική ανασκόπηση από τον Νίκο Μαλαγαρδή

 

Οι θέσεις του Αττακ στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων

Ελληνική παρουσίαση βάσει ενός κειμένου του Αττακ-Βελγίου.

 

To Διατροφικό Μέλλον του Πλανήτη και οι Αγρότες

Αποσπάσματα απο άρθρο της Susan George - Μετάφραση από τον Μανόλη Μαθιουλάκη

 

Νερό σε ιδιωτικά χέρια

Του David Hall - Μετάφραση αποσπάσματος που δημοσιεύθηκε στο Sand of the Wheels

                                                                    

ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ

 

Πανευρωπαϊκή επιστολή προς τα μέλη του Ελληνικού και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

  

Επιστολή του ΑΤΤΑΚ Ελλάδας προς τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου

 

Έκκληση των πολιτών προς τα μέλη του Ελληνικού και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Δημόσιες Υπηρεσίες και ιδιωτικοποιηση.

 

ΟΙ Δημόσιες Υπηρεσίες αναπτύχθηκαν στα εξελιγμένα κράτη της βορειοδυτικής Ευρώπης, αρχικά, μέσα από τη θέληση των ηγεμόνων στο να διαχειριστούν τα κοινά αγαθά σαν την προσωπική τους περιούσια.

Βέβαια ο αρχαίος ελληνορωμαϊκός κόσμος γνώριζε την αρχή του δημοσίου αγαθού, διαχειριζόταν τους φόρους, έστηνε αμυντικές μηχανές και στρατούς, η Ρώμη λ.χ. έστησε ένα περίφημο οδικό δίκτυο όπως και η αρχαία Περσία άλλωστε, όπου κάθε δρόμος οδηγούσε σ'αυτήν. Το Βυζαντιο διαχειρίζεται τη δημοσια υγεια ιδρυοντας νοσοκομεία. Αλλά η γενίκευση της ιδέας του κοινού αγαθού εμφανίζεται ολοκληρωμένη στους 17ο και 18ο αιώνα σε καθεστώτα της ελέω θεού βασιλείας. Ο ηγεμόνας πεπεισμένος ότι αυτός αντιπροσωπεύει (ελέω θεού) το κοινό καλο διαχειρίζεται ότι αντιπροσωπεύει τον κοινό παρονομαστή της δημόσιας ζωής και των κοινών αγαθών. Αφήνει ως επί το πλείστον την παιδεία και ένα μέρος της δημόσιας υγείας στα χέρια της εκκλησίας και αργότερα στους κύκλους αγαθοεργιών, αλλά κρατά στα χέρια του το στρατό, την παραγωγή ( βιομηχανία αργότερα)τους ενεργειακούς πλούτους, μέσα από τη φορολογία ελέγχει την αγροτική δραστηριότητα και το εμπόριο. Τέλος να μην ξεχνάμε πως η δικαιοσύνη αποδίδεται στο όνομα του ηγεμόνα, δηλαδή προσ τατεύει πρωτίστως τα δικαιώματα του.

Στα δυτικοευρωπαϊκά κράτη ο ηγεμόνας έχει συχνά τη συνείδηση της ιστορικής εξέλιξης, ότι αυτός είναι η ιστορία του λαού του ,ι ξεπερνάει το στενό προσωπικο του συμφέρον ιδρύοντας βασιλικά ιδρύματα που προωθούν την τέχνη την επιστήμη και τη γνώση γενικά.

Η προσωπικές του συλλογές βιβλίων, έργων τέχνης κτλ γίνονται συχνά εθνικά ιδρύματα για το όφελος του κοινού. Στην Αγγλία τα πλοία κυκλοφορούν στο όνομα του ηγεμόνα (HMS, His Majesty's Ship) και βοηθούν με τον ένα η τον άλλο τρόπο στην ανάπτυξη του εμπορίου . ανάπτυξη που γρήγορα θα οδηγήσει στη κατοχή εδαφών που θα σχηματίσουν τις αποικίες.

Η εποχή είναι ακόμη αυτή της άπληστης εξόρμησης και έννοιες σημερινές όπως το περιβάλλον η ενέργεια το μέλλον της ατμόσφαιρας συντήρηση του νερού δεν παίζουν κανένα ρόλο, οι πόροι θεωρούνται χωρίς όριο, ατελείωτοι.

Ιδιαίτερα στην Αγγλία που καμία επανάσταση λαϊκού και ταξικού περιεχομένου δεν ήρθε να διαταράξει τις παραδόσεις οι τίτλοι θα παραμείνουν. Τα ταχυδρομεία θα είναι Royal Mail. Η διοίκηση και η διεκπεραίωση της θα είναι His (Her) Majesty's Service, η Όπερα θα είναι Βασιλική όπως και ένα τουλάχιστο θέατρο, κτλ κτλ το δε πολεμικό ναυτικό θα παραμείνει βασιλικό ναυτικό έως και τις μακρινές Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.

Αντίθετα η Γαλλική επανάσταση που θα επηρεάσει όλη την ηπειρωτική Ευρώπη (εκτός Ρωσίας) και θα φέρει γρήγορα στο προσκήνιο το εθνικό συμφέρον σχηματίζοντας τον εθνικό στρατό , την εθνική παιδεία, την εθνική οικονομία. Ιδέες που θα κρατήσει ο Ναπολέων Βοναπάρτης .

Έτσι εξηγείται και μερικά η πρωτοφανής επιτυχία των εισβολών του στα γειτονικά κράτη όπου κατέλυε τις απαρχαιωμένες μοναρχίες.

Ο Ναπολέων θα κωδικοποιήσει πρώτος τους κανόνες διοίκησης του δημοσίου συμφέροντος με ένα ρωμαϊκού τύπου κώδικα

\

Σήμερα η έννοια του δημοσίου αγαθού άλλαξε τελείως φύση. Στις έννοιες, φυσικό περιβάλλον, κοινωνική πρόνοια, ενέργεια , επικοινωνίες μεταφορές, τα δημοσια οικονομικά προστίθενται εδώ και έναν αιώνα, οι υπηρεσίες, τα δικαιώματα του ατόμου, οι συνταγματικές ελευθέριες το δικαίωμα της ίσης απολαβής στην παιδεία, υγεια κτλ. Το κράτος παύει να έχει υπηκόους και αποτελείται από πολίτες Τις προηγούμενες εξουσίες αντικαθιστά η ηγεμονική θέση του κράτους και απαιτεί από τους πολίτες συμμετοχή στα κοινά αποδίδοντας όμως και ένα μέρος εξυπηρέτησης στα κοινά.

Το0 κράτος παίρνει (συμμετοχή στους φόρους, άλλες υποχρεώσεις των πολιτών όπως η στρατιωτική θητεία) και δίνη (κοινωνικά ωφέλημα έργα και υπηρεσίες) ο ισολογισμός θα έπρεπε να είναι προς όφελος του πολίτη .

Η εικόνα δεν είναι όμως πάντα τόσο ειδυλλιακή όπως θα άφηνε να υποτεθεί το μοντέλο.

Οι μηχανισμοί που στήθηκαν για την παραγωγή και διαχείριση των δημόσιων Αγάθων και υπηρεσιών δεν ανανεώθηκαν παλιώσανε, ακολούθησαν τα μοντέλα παραγωγής διοικητικής υπερτροφίας παράγοντας διαδικασίες επάνω στις διαδικασίες και χαρτιά για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη τους, ζητώντας ολοένα και περισσότερα μέσα σε προσωπικο και χρήμα για ξεφύγουν από τη δίνη της μη αποτελεσματικότητας. Ο κόσμος άρχισε να τις αποστρέφεται και η καπιταλιστική οικονομία πρότεινε συναγωνιστικά προϊόντα βασισμένα στην εξελίξει της τεχνολογίας που άρχισαν να παίρνουν σιγά σιγά την θέση τους στη δημοσια ζωή.

Παραδείγματα έχουμε στην τηλεφωνία και τηλεγραφία ( που εξαφανίστηκε σχεδόν) στην νοσηλεία, στις μεταφορές κ.ο.κ,

Αυτό που θεωρούσαμε μέχρι πρότινος δημόσιο προϊόν άρχισε να προσφέρεται από τον ιδιωτικό τομέα σε ένα ποσοστό που διαφέρει από κράτος σε κράτος και από ήπειρο σε ήπειρο. Από καθεστώς σε καθεστώς.

Βεβαίως υπάρχουν εκπλήξεις ένα κομμουνιστικό καθεστώς όπως η Κινά έχει αφήσει τομείς του εμπορίου και των κατασκευών ελεύθερους (αλλά όχι παντού γεωγραφικά) ενώ η φιλελεύθερη Ρωσία κρατάει όλη την ενεργειακή παραγωγή κάτω από τον κρατικό έλεγχο της Gasprom.

Η διαφύλαξη της ιδέας ενός δημοσίου τομέα αίνε όμως πολύ ζωντανή τουλάχιστον στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Οι χρηστές και καταναλωτές των διαφόρων υπηρεσιών και αγαθών δεν έμειναν αδιάφοροι στην επίθεση ιδιωτικοποιήσεων που προετοιμάζεται από παντού.

Η κακή διαχείριση των ιδιωτικοποιημένων εταιριών η επιχειρήσεων, στους σιδηρόδρομους (Μεγάλη Βρετανία), στις αερομεταφορές ( Swissair & Sabena), στις εταιρείες παραγωγής και διαχειρίσεις ηλεκτρικής ενέργειας ( Καλιφόρνια) είναι καλά παραδείγματα για να τεθεί ένα φρένο στην αχαλιναγώγητη φιλελευθεροποίηση των πάντων.

Πρέπει να σημειώσουμε εδώ πως σε μερικές χώρες και οι ίδιες οι κρατικές διοικήσεις αντιδρούν.

Στη Γαλλία και στη Γερμανία η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων προχωράει με πολύ αργό ρυθμό. Το ίδιο και η ιδιωτικοποίηση της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στη Γαλλία όπου η Electricité de France προσπαθεί να ξεφύγει την μετοχοποίηση αγοράζοντας μερίδια ήδη μετοχοποιημένων ευρωπαϊκών εταιριών ενέργειας. Στην Ελβετία δεν έγινε ακόμη ο διαχωρισμός των ταχυδρομείων από τις τηλεπικοινωνίες (τα παλιά Postes et Télécommunications).

Στην ανατολική Ευρώπη η ιδιωτικοποίηση γίνεται με αργούς ρυθμούς όσον αφορά τις μεγάλες υπηρεσίες κοινής ωφελείας.

Εδώ βέβαια έχουμε το φαινόμενο της παλιάς νομενκλατούρας που δεν παραδίδει εύκολα το πεδίο στις ανερχόμενες τάσεις του νεοφιλελευθερισμού.

Η Ελλάδα υπήρξε μια χώρα που δεν ανέπτυξε την δημοσια διοίκηση σε βαθμό που να συγκεντρώνει τον σεβασμό του κοινού. Ήταν πάντοτε εντοιχισμένη στους μηχανισμούς της καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Στη νοοτροπία του λαού συγκρούονταν δυο αντιφατικά ρεύματα

Από τη μια μεριά οι πολίτες ζητάνε τα πάντα από το κράτος: δρόμους, προστασία, ύδρευση, υγεία και πρόνοια, παιδεία από την άλλη δεν έχουν καμία εκτίμηση ως προς τις υπηρεσίες του και κυρίως όταν αυτές έχουν απαιτητική στάση απέναντι τους σε ζητήματα φορολογίας, κοινωνικής πειθαρχίας, σεβασμό προς τις διατάξεις και τους νόμους

Η έννοια της δημόσιας υπηρεσίες και η διαχείριση του κοινού αγαθού έχουν μια ουτοπική υφή στη χώρα μας με την έννοια της απόλυτης απαίτησης χωρίς υποχρεώσεις από τους συμπολίτες μας.

Όπως οι αμέτρητες αξιώσεις δεν μπορούν να ολοκληρωθούν ποτέ ο πολίτης είναι πάντοτε δυσαρεστημένος και ανικανοποίητος.

Ταυτόχρονα οι υπηρεσίες που απολαμβάνει ο πολίτης δεν ήταν ποτέ στο ύψος που θα μπορούσε να αναμένει κανείς από ένα μοντέρνο κράτος, συνοδευόμενες δε από μια αδιαφορία και μια αλαζονεία από μέρους των δημόσιων λειτουργών. συχνά ο δημόσιος λειτουργός εκλαμβάνει τη θέση του και το ρόλο του σαν μια θέση εξουσίας και την επιρροή του σαν ένα χαλιφάτο όπου αυτός είναι ο νόμος.

Μπροστά στους ανικανοποίητους πολίτες και το χαμηλό ποσοστό ποιοτικής ικανοποίησης που μπορεί να παρουσιάσει ο κρατικός μηχανισμός είναι δύσκολο να αναπτύξει κανείς μια θεματολογία υποστήριξης των δημόσιων υπηρεσιών.

Οι πολίτες κατόπιν αυτού έχουν μονίμως την απειλή στα χείλη όταν θα ιδιωτικοποιηθείτε σαν να επρόκειτο για το μεγάλο γεγονός της απελευθέρωσης τους από τον πιεστικό βραχνά των εκμεταλλευτών του..

Η ύπαρξη ενός συναγωνιστικού κλιμακίου μέσα σ'ένα τομέα δεν έβλαψε ποτέ τη καλή διαχείριση. Εκείνο που βλάπτει είναι η εγκαταλείψει από το κράτος του βασικού ρόλου του της διαχειρίσεις και διαιτησίας. Επί χρόνια τα δημοσια σχολεία συναγωνίζονταν τα ιδιωτικά, με επιτυχία μάλιστα.

Μέσα στα πλαίσια του διεθνισμού και της συγκρότησης μεγάλων πολυεθνικών μονάδων όπως η ευρωπαϊκή ένωση, η ένωση ΗΠΑ, Καναδά Μεξικού, η ένωση των Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ΑΣΕΑΝ) όπου σε ορισμένους τομείς ηεθνική έννοια χάνει την ουσία της τότε βλέπουμε πως η υποχώρηση του δημόσιου τομέα αποτελεί μια εν δυνάμει απειλή που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ακόμη και τις ατομικές ελευθέριες .

Ο μηχανισμός που έχει τεθεί από τον παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου είναι πράγματι κατά τη γνώμη μου διαβολικός διότι δεν δίνει δυνατότητες υπεκφυγής.

Τι λέει ο ΠΟΕ

Κάθε κράτος πρέπει έως τις 30/06 (έγινε δηλαδή) να κοινοποιήσει στον ΠΟΕ και στα κράτη που ενέχονται, τις απαιτήσεις του ως προς τους τομείς που επιθυμεί να ελευθεροποιηθούν στην επικράτεια των άλλων κρατών μελών.

Στη συνεχεία κάθε κράτος θα έχει χρόνο έως την 31η Μαρτίου 2003 για να κάνει γνωστό στον ΠΟΕ και στα αλλά κράτη-μέλη ποιες υπηρεσίες σκοπεύει να ελευθεροποιήσει.

Αφορά όλες οι υπηρεσίες της δημόσιας ζωής περιλαμβανομένης της δημόσιας παιδείας, της υγείας εφόσον η συμφωνία περιλαμβάνει όλες τις υπηρεσίες που προσφέρονται από το κράτος και όπου ήδη υφίσταται συναγωνισμός όπως στην παιδεία και στη δημοσια υγεια.

Άρα δεν πρόκειται για μια κίνηση για να σπάσει ο υπερκρατισμός η το καταχρηστικό μονοπώλιο του κράτους, αλλά για μια καθαρά ιδεολογική κίνηση που θέλει έτσι και αλλιώς να αποτινάξει τα δεσμά από ένα μηχανισμό που αφορά αλλά και ελέγχεται από όλους σε μηχανισμούς που μόνο η αγορά θα προσδιορίζει.